Dnia 16 maja 2026 r. odbyło się kolejne spotkanie w ramach Szkoły Animatora Biblijnego. Po raz kolejny jako wspólnota uczniów znaleźliśmy się u stóp św. Pawła, pochylając się nad jego pouczeniami zawartymi w 1 Kor 12,12–31. W Koryncie spotkaliśmy wspólnotę, która pod wieloma względami przypomina liczne współczesne wspólnoty chrześcijańskie — zmagającą się z podziałami, napięciami oraz rywalizacją pomiędzy członkami chlubiącymi się otrzymanymi darami duchowymi i uważającymi się za bardziej „duchowych”.
Św. Paweł w rozdziałach 12–14 Pierwszego Listu do Koryntian podejmuje temat manifestacji duchowych (pneumatika), zarówno tych prawdziwych, jak i fałszywych (por. 1 Kor 12,1). Czyni to po to, aby uporządkować duchowo rozchwianą wspólnotę oraz pouczyć ją o istocie darów łaski, czyli charyzmatów. Apostoł przypomina nam, że jedność w Duchu Świętym jest gwarantem różnorodności obdarowań.
Podobnie jest w Kościele — Ciele Chrystusa — gdzie dzięki działaniu Ducha Świętego możliwa jest jedność różnych Jego członków. Każdy z nich jest potrzebny i ważny, ponieważ przyczynia się do budowania jednego Ciała w tym samym Duchu.
Niezwykłym odkryciem było dla nas ukazanie przez św. Pawła „drogi doskonalszej” od wszystkich charyzmatów (1 Kor 12,31). Tą drogą jest Miłość — Agape — która ożywia wszystkie dary i posługi. W przeciwieństwie do charyzmatów nie jest ona rzeczywistością tymczasową, lecz wieczną. W niej Duch Święty daje nam samego siebie.
